Jan de Waal - Oostzaner
Identiteit
Soms staan er artikelen in het Kerkbuurten, daar moet je wat mee. Het prikkelt de gedachten, het kriebelt en in gedachten formuleer je al het een en ander.
Tot de dag waarop je de pen pakt (in dit geval het toetsenbord van de firma Acer) en een mening op papier zet.
Niet groter dan een A4tje want mijn stelregel is altijd geweest dat de boodschap die je wilt brengen nooit langer moet zijn dan één A4tje.
Wan anders begin je te herhalen en verlies je je in details.
Vandaar één A4tje, en niet meer !
Zoals dit, over identiteit........
Uit Kerkbuurten
De laatste vergadering was er een open brief, aangeleverd door Anne-Gera over de dialoog tussen christenen en de islam. Dat paste goed, omdat de moslims ramadan hadden. Ik wil u er hier heel kort iets over vertellen.
De open brief werd geschreven (en ondertekend door predikanten van de uiterste kanten van de kerk, zeg maar) naar aanleiding van een ander document van islamitische kant, waarin het gemeenschappelijke van hun en onze godsdienst beschreven werd. De vraag in die brief was of hun Allah nu wel dezelfde was als onze God. Nou ja, ‘de vraag was’…..dominees zouden geen dominees zijn als ze niet al een antwoord hadden. Dat er verschillen zijn is duidelijk, maar het zou goed zijn om zèlf ook eens te bedenken wat het verschil nu precies is. In onze discussie kwam naar voren dat het islamitische document ‘milder’ was dan de
brief. Aan de andere kant: ‘moeten we ook niet weten wat en vooral in Wie wij nu geloven?’ Met andere woorden, moeten we ons niet òòk bezighouden met onze eigen identiteit?
Identiteit.
Ik haak even in op de brief van Islamitische kant die in de kerkenraad op tafel kwam,. En waarover in de laatste Kerkbuurten iets werd gezegd.
Het is een onderwerp om serieus bij stil te blijven staan. Ik vind het op zich prachtig dat het gesprek over de verschillen en overeenkomsten tussen het Christendom en de Islam wordt gevoerd.
En dat onze dames en heren dominees hun antwoord al klaar hadden, geloof ik onmiddellijk. En dat het antwoord van de Hollandse dominees scherper was dan het Islamitische document geloof ik ook.
Want laten we wel zijn - het primitieve gevoel van aangevallen te worden speelt dan op, je trekt je terug op je eigen stelling en bekijkt het geheel met een mate van wantrouwen.
Kat uit de boom kijken.
Maar, en ik ben het helemaal met de nieuwe scriba eens, ’moeten we ook niet weten wat en vooral in Wie wij nu geloven ?
Moeten we ons niet bezig houden met onze eigen identiteit. ?
Jazeker moeten we dat - het wordt tijd !
Want laten we wel zijn, het is gerust niet zo dat een boven een kantoor is waar de Christelijke God huist en daarnaast een ander kantoor waar de Islamitische Allah zit.
Kom nou, zo werkt dat toch niet,.
Er is maar één Al, of die nou God, Piet of Allah heet - één Al dat ons allemaal liefheeft en waar wij allemaal deel van uitmaken - ongeacht of je nou het Christelijke geloof belijdt, het Islamitische of geen enkel geloof.
Omdat Mohammed destijds het geloof verkondigde in de naam van Allah en Jezus Christus dit deed in de naam van God leidde dit tot Godsdienstige stromingen die we het Christendom en de Islam noemen.
En zo zullen er nog wel ontelbare profeten en voorgangers zijn die hun eigen stroming hebben ontwikkeld en er prat op gaan dat zij het enige echte ware geloof hebben.
Ik bedoel maar :wij zijn gevormd in ons Christelijke denken en denken alle zekerheid te hebben dat het is zoals het is en zoals het altijd is geweest. En dat denken de Islamieten nou ook, en daarom zou het zo goed zijn ons allemaal eens te bezinnen op wat we nou eigenlijk geloven en de etiketten als Christen en Islamiet eens te relativeren.
Het is een geweldige uitdaging en ik zal het dan ook wel niet meer meemaken (hier in de aardse werkelijkheid tenminste) dat dit plaatsvindt.
En we hoeven er niet op te rekenen dat zoiets van bovenaf wordt gestimuleerd door de kerkelijk autoriteiten, want dat betekent verlies van macht. En dat willen machthebbers niet.
Maar optimistisch ben ik niet : we zetten de hakken in het zand, volgen de traditie zoals we dit all eeuwen doen, lezen dat Oostzaan tot de top 5 onkerkelijke gemeenten behoort, sluiten de ogen voor een vernieuwend denken en dutten verder met na afloop koffiedrinken.
Over vernieuwing gesproken.
Als er iets is vernieuwd dan is het de omgeving van de kerk wel. En dat is nog niet ten einde - waarbij je je kan afvragen of vernieuwing ooit een einde kent.
Stilstand is achteruitgang, zeggen we tegen elkaar. Een mooi argument om maar weer af te gaan breken.
Er stonden eens prachtige bomen aan de zuidkant van de kerk. Kostelijke bomen die mede aanleiding waren tot een massaal protest tegen de nieuwbouw aan de kerk.
Maar ook dat is er gekomen.
Met alle vernieuwingen om ons heen zouden we ons wellicht als kerkelijke gemeente moeten afvragen of onze identiteit ook niet aan vernieuwing toe is.